"Het was een geweldige reis vol sportiviteit, uitdaging, afzien,emotie en harmonie,” zo vertelt deelnemer Piet van Lente. Volgens hemen huisarts Gertjan van der Struijs is de buitenlandse beleveniseigenlijk niet met woorden te beschrijven.

De fietstocht ging van Arad naar het meest zuidelijke puntje vanIsrael Eilat. In totaal hebben ze 385 km gefietst en de temperatuurvarieerde van 25 tot 34 graden.

Door de Schotse organisatie werd heel enthousiast gereageerd op hetfeit dat er een groep Nederlanders meedeed. Voor aanvang van de tochthebben de deelnemers, die naast de groep uit Rouveen bestond uit Ieren,Schotten, Engelsen, een Israelier en een Keniaan, een bezoek gebrachtaan het ziekenhuis. Hier hebben ze met eigen ogen kunnen zien dat hetgeld hard nodig is.

De fietsgroep uit Rouveen doorkruiste vierhonderd kilometer van deNegev woestijn om het Nazareth ziekenhuis te helpen. Gert- Jan van derStruijs, Roosmarie van der Struijs, Marije van der Struijs, Wille-Annevan der Struijs, oud-Genemuidenaar Piet van Lente, Albert de Boer enJohan Compagner voegden zich bij een groep van 23 deelnemers. De tochtwas helemaal tot in de puntjes georganiseerd door EMMS,(www.emms.org)een stichting die o.a. door sponsortochten verschillendeziekenhuis-projecten ondersteund. Zij zorgden voor de route,slaapplekken en begeleiders. "Dankzij hen zagen we het echte Israëlzoals we ook het ook kennen vanuit de Bijbel. Zo sliepen we tweenachten in een Kibboets en éénmaal in een bedoeïnentent middenin deRamon Krater in de Negev,” zegt Piet van Lente, wat een ontzagwekkendeindruk geeft. Luisteren naar de stilte tijdens een kraakheldere enkoele nacht die opgelicht werd door een duizelingwekkende aantalsterren: één woord: schitterend !

Van het sponsorgeld dat de fietsers hebben opgehaald, en nog vanplan zijn nog op te halen, kunnen operatiekamers worden vernieuwd. Hetspeciale rekeningnr. 1276.51.578 op naam van G.J. v/d Struijs teRouveen blijft voorlopig nog open en giften kunnen nog steeds wordengedaan o.v.v. Bike Ride Nazareth 2008. We zijn al een heel eind op wegmaar we vragen een ieder om ons over de streep te helpen. Bij hetziekenhuis werden de Rouveners dan ook bijna als helden onthaald. "Hetwas een heel warm en dankbaar welkom,” aldus Gertjan van der Struijs."Wij kunnen ons dat niet voorstellen, maar zij hebben tweeoperatiekamers voor zeven artsen. Het ziekenhuis kan niet bestaanzonder sponsoren.”

Met deze gedachte in hun achterhoofden begon de groep aan een zwaretocht. Vooral de hoogteverschillen vielen hen niet mee. Als je deillusie hebt dat een woestijn alleen maar vlak is en alleen maar uitzand bestaat kom je zeer bedrogen uit. Tijdens onze routes zijn wemeerdere beklimmingen tegen gekomen waarbij de weg met velehaarspeldbochten naar de top leidde. "Soms kwam je gewoon echt nietmeer vooruit en moest je afstappen,” vertelt Van der Struys. “Zeker opeen off-road route, die door een gedeelte van de groep geschik was,moesten we afstappen omdat fietsen onmogelijk was, dit was een momentwaarvan ik dacht: wat doe ik hier?” vult Piet van Lente aan. Op zulkemomenten is het flink afzien zeker met zulke hoge temperaturen erbijdie meestal wel om de 30 graden was. Water drinken was het advies, endat deden we maar wat graag, wel zeker 5 liter per dag, want het vochtwas je zo weer kwijt!”. “Naar beneden was gelukkig een stukgemakkelijker en om aan te geven hoe stijl dit was” zegt Piet vanLente, “liep de snelheid soms op tot 69 km per uur, op eenmountainbike, wel te verstaan”!. Per dag fietsten de Rouveners zo’nnegentig kilometer, afhankelijk van de ondergrond. Echt door het zandvan de woestijn rijden was onhaalbaar, zo wisten ze van tevoren ook al.Wel zaten er stukken zand, grind- en rotsachtige ondergrond bij.Gelukkig sleepte het sterke groepsgevoel alle deelnemers erdoorheen. ‘sOchtends baden de deelnemers samen voor een goede tocht. Verdersteunden ze elkaar door onderweg telkens te wachten en aan te moedigen.Op de laatste drie kilometer mochten de fietsers, die de rest van detocht achterop fietsten, als eerste eindigen. En hoe zat het nu met diezadelpijn? "Dat hebben we zeker ondervonden. Ik deed gewoon tweefietsbroeken over elkaar, opgelost was het probleem,”

Er wordt gewerkt aan een fotoalbum op onze eigen weblog en aan hetmonteren van een film, die we graag aan alle belangstellenden willenlaten zien, het ligt in de planning om nog een informatieavond teorganiseren waarbij wij onze ervaringen in woord en beeld willen latenzien. Zodra dit bekend is zullen we dit uiteraard laten weten besluitPiet van Lente. Zie ook onze eigen web-log:www.israelbikeride.web-log.nl Er kan overingens nog steeds gegevenworden voor dit goede doel. Dit kan op bankrekeningnummer 1276.51.578op naam van G.J. v/d Struys te Rouveen. O.v.v. Bike Ride